X
تبلیغات
امپراطوران آنلاین

از گوشه و کنار ِ زندگی ِ من (6)

پنج‌شنبه 30 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 08:06
1- می گوید: "ریدم به اُستاد! فرزاد فرزین را استاد می نامد! آن بچه مزلف ِ احمق با آن صدای تقلیدی اش! می دانی؛ مشکل ما از آنجایی شروع شد که در ِ قین ِ هر ننه قمری یک استاد چسباندیم و بر دوش مردم کولی اش دادیم و انکر و منکر فریاد زدیم. غافل از آنکه ته همه اینها باد می دهد! هر کس که از مزقون حنجره اش صدای کلاغ سیاه بی حیا در آورد که خواننده نیست. بدتر اینکه همین را بکنیم گاو پیشانی سپید در میان جمع خوانندگان ِ دوزاری! فوتینا قورمه سبزی! ریدم به استاد!!"
در تمام ِ طول این نقد و بررسی ِ بامزه، تمام حواسم به لهجه تهرانی و از آن مهمتر بیان شیوا و اصیل و پُر مثل ِ با اصالتش بود. گویی رفته ای ته لاله زار؛ آن هم در 1345، سی دی ِ آن بیچاره ی ِ فحش خور ملس را هم داده ای هوشنگ دودی نقد کند! یعنی کیف کردم ها. به قول صادق هدایت بزرگ: "چرا از مزیت فحش دادن پارسی استفاده نکنیم؟ هیچ زبانی در این زمینه اینقدر گسترده نیست...!" گاهی نقد مهم نیست؛ منتقد باید گیرایی داشته باشد. حتی اگر با فحش نظرش را بگوید...

2- از خدا که پنهان نیست، از شما هم پنهان نباشد که خوشبختی را این روزها می چشیم. می رویم، می آییم! می خوریم و می خوابیم و می رویم مُخلا! آنقدر خوش می گذرد که نگو. ها! یادم آمد به جان ِ حاجی. آن وسط مَسطها گاهاً یک چند ساعتی موسیقی می شنویم، سریالی می بینیم و با همنوعانمان دعوا راه می اندازیم و کل کل می کنیم. گاهی می دویم، هر روز باشگاه می رویم و از هیکل ِ ورزشکاری به شدت راضی هستیم. تنها می ماند اکسیر ِ زندگی بخش برای ِ روح ِ سرکشمان که جدیداً به رحمت ِ ایزدی پیوسته! می پرسید کیست؟ رحمت ِ ایزدی همان عامل ِ ناشناخته ای است که در عین ِ مرگ آفرینی ِ روزانه در سراسر ِ جهان، به شدت زندگی بخش است. هر طوری که به آن بپیوندی خوب است. خلاصه دیدیم خوشبختی از خدا پنهان نیست، از شما هم پنهانش نکردیم به جان ِ مادر ترزا!
3- اگر کلکسیون ِ کامل فیلمهای جیم کـَرِی را در دست ِ چَپم و زیباترین طنزهای اندی کافمن را در دست ِ راستم بگذارند، و آرشیو کمدی هالیوود را به من ببخشند و بگویند هر روز چارلی چاپلین به ملاقات ِ تو می آید تا خنده درمانی شوی و اگر خداوند ِ متعال میلیاردها فرشته را بگذارد تا برای ِ من دلقک بازی در بیاورند و حتی اگر خلیل عقاب بیاید 365 روز دربست سیرکش را برای من اجرا کند، هیچکدام نخواهد توانست مرا به اندازه شوی ِ مجلس شورای ِ اسلامی در روز استیضاح وزیر علوم ِ معترف به اشتباه بخنداند! سیرک ِ بزرگ ِ دستمال؛ با مدیریت ِ لالاجانی و شرکای ِ مایند لـِس! به قول ِ دوستان: دوباره دوباره! نهضت ِ استیضاحی، تا تـَه ادامه داره!!

4- "قربان ِ قد ِ حاجی بروم؛ تا آن آخر دست از سر ِ من بر نداشت. ماشالا قوت داشت هاا! گاهی در ِ گوشم می گفت که اعظم ما رکورد زده ایم. باید برویم بدهیم این اجنبی ها در کتاب گیسـِن (!) بنویسند. راست می گفت حاجی. یک شب هم نشد راحت بخوابیم! کل ِ این 50 سال هر طور که بود قسمت ِ هم می شدیم! هیچوقت تنها جایی نموندیم خلاصه! جوونای ِ امروز ولی هر کدوم سرشون تو یک آخور بنده. زندگیهاشون برای همین سرد شده..." و من فقط لبخند می زدم و خنده هایم را گذاشتم در اتاق تحریریه. حاج خانم در خانه سالمندان فکر می کرد من دکتر ِ زنان هستم. امان از آلزایمر...


کوچک نوشت ِ امروز:
وصف ِ شوقم را بخواه،
نبض ِ حسَم را بگیر؛
نسخه ی ِ تـَر شدنم را تو بپیچ...!
del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

ترانه های ِ بی پرده

یکشنبه 19 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 20:05
بـکردم من...!
(ترانه پست مدرن - طنز ِ اعتراض - 21/4/93)

تو را آخر رها کردم؛
به قصد ِ ترک ِ کوی ِ تو
به دور از جستجوی ِ تو
صداقت را فنا کردم
چه بد کردم، صفا کردم!

بخندیدم به ریش ِ فکر
بشا... دم به کیش و ذِکر
طراوت را جفا کردم
چه بد کردم، صفا کردم!

عبور از تو چه آسان بود
نگاهت چه هراسان بود
سخاوت را بلا کردم
چه بد کردم، صفا کردم!

سر ِ عشق ات بخوردم من!
همه دارَت ببُردَم من
وقاحت را بنا کردم
چه بد کردم، صفا کردم!

دگر ناید مرا غُرغـُر!
از آن کم کن، به دیگر پـُر!
نیاید از تو یک فرمان
که بستانی تمام ِ جان!
که روزم را کنی شب رو
دمی شاد و دمی بد خو! 
گریختم من ز ِ تو آزار!
ز ِ تو عفریته ی خونخوار!
بلاهت را، حماقت را

چه بد کردم، صفا کردم...!!


توضیح:

   شاید کمی عجیب باشد و بی پروا. اما همین است و گاهی کارد به استخوان می خورد. به جنسیت هم ربطی ندارد! ;)


کوچک نوشت امروز:


عاقبت یاد بیاریم و بدانیم که ما
هر کدام یک فصلیم
تا نباشیم وُ نمیریم وُ فقدان نشویم
قدردان نمی شوند
آن بهار وُ نـَم و سبزه باید برود
و بیاید یک بی منطق ِ داغ 
تا بدانیم که آن ابر ِ سپید آسان گریه نکرد...


پی نوشت:

   وِب مُردگانِستان ِ پارسی!

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

11 - برزخ از نوعی دیگر...

دوشنبه 13 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 18:44

مرگ ِ استِفن خیلی دردناک بود.

به طوری که همسرش رُز هر شب را

در میخانه ی ِ «بیوگان ِ غمگین» می گذراند

و تا یک پارچ از وُدکای ِ زهر ِ ماری را تمام نمی کرد،

به خانه نمی رفت.

یک شب که مست وُ پاتیل

در خیابان ِ پنجم تلو خوران قدم می زد

مردی از او خواست تا به خانه اش برود.

رز سریعاً پذیرفت و در حال ِ مستی

تا صبح با مرد ِ غریبه عشق بازی کرد.


صبح ِ روز ِ بعد خودش را در آپارتمانی غریب یافت!

جایی که برای ِ اولین بار در آن

با استفن هم آغوشی کرده بود.

کمی وحشت کرد

زیرا به خاطر نمی آورد

که شب ِ قبل چه اتفاقی برایش افتاده.

می دانست احمقانه است اما استفن را صدا کرد

و در کمال ِ تعجب وی را دید که با یک سینی ِ صبحانه

وارد ِ اتاق شد. چیزی شبیه ِ یک روح: بی رنگ و سرد.


از ترس جیغ ِ بلندی کشید، به طرف ِ آشپرخانه رفت

و با یک کارد به سوی ِ روح ِ استفن حمله ور شد.

روح با یک کارد ِ بزرگ در سینه به روی ِ زمین افتاد

و رُز از آپارتمان فرار کرد.

یادش آمد که انگار دیروز صبح هم این کابوس را دیده.


&*^*%


«پلیس به دنبال ِ رُز ماری ِ استفن می گردد. وی مظنون به قتل ِ 4 مرد ِ مجرد با کارد ِ آشپزخانه است. شایان ِ ذکر است که این زن دچار ِ توهم ِ حاد است و فکر می کند که شوهری که هرگز نداشته در میخانه ی ِ «مردان ِ مجرد» توسط ِ چاقو به قتل رسیده است. وی سالها در تیمارستان ِ مرکزی تحت ِ معالجه بوده و سه هفته قبل از آن مرکز گریخته است. پزشکان ِ وی تاکید کرده اند که او بارها در خواب از یک «اولین بار ِ لعنتی و تکرار نشدنی» سخن گفته است.» جراید

پی نوشت اول:
   یک سلام ِ برزخی (!) از جانب نویسنده مُرده این وبلاگ به شما! بله طبق ِ معمول من هستم! دلیل موجهی هم برای نبودن ندارم. فقط اینجا نبودم. والا همه جا بودم جز اینجا! با چهار نشریه در همکاری هستم و واقعاً سرزدن به اینجا و دیدن محبتهای کم و بیش شما و عدم توانایی برای پاسخگویی سخت بود. اگر نگران شدید و اگر ترسیدید و اگر حتی خوشحال شدید که بنده اینجا نیستم، متاسفم! کامنت ها را تائید کردم اما فداتون بشم که بیات شدند. دیگه جواب دادن ندارند. فقط باز می گویم که متاسفم...

پی نوشت دوم:
ما را به سخت جانی ِ خود این گمان نبود!

پی نوشت سوم:
اِی تو روح همه ی ِ بی معرفتای ِ دوستی یک طرفه کن گل بوسه! حتی شما دوست ِ عزیز!
del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

تکه های ِ پیدا شده ی ِ یک طنز! (43)

پنج‌شنبه 4 اردیبهشت‌ماه سال 1393 ساعت 21:42

1- مُخفف سازی از نوع ِ اَ.ن!

"مجتمع رسانه‌ای «هُما» یا «هواداران محمود احمدی‌ نژاد» برای سازماندهی ِ فعالان رسانه‌ای ِ حامی احمدی‌نژاد راه‌اندازی شده است." بله! با این اوصاف، طرفداران ِ احزاب ِ دیگر مخصوصاً مخالفان و آزاد اندیشان باید یا دیگر این اسم را روی ِ دخترانشان نگذارند و یا می توانند با مراجعه به مراکز ِ ثبت ِ احوال در سراسر کشور، اقدام به تغییر ِ نام ِ دردانه ی ِ خویش نمایند تا مبادا اَنگ ِ خیانت به آرمانهای ِ حزب ِ محبوب به ایشان اصابت نماید و تهیه ی ِ نان سخت گردد! ضمن ِ عرض ِ تسلیت به صاحبان ِ این اسم ِ باستانی در سراسر ِ جهان و با آرزوی ِ صبری بی نهایت برای ِ ایشان، اعلام می داریم روح ِ اسمشان شاد و یادَش گرامی باد! هماهای ِ با شخصیت، تسلیت، تسلیت!


2- حکایت ِ پاچه و رُطب ِ فرد ِ اعلا!

   پس از آنکه مشخص شد یکی از اعضای ِ مونث و البته رده ی ِ میانه دولت (نه آن بزرگ - قشنگهایَش!) ماهانه بالای ِ 8 میلیون تومان حقوق و مزایا دارند، آن هم در حالی که مثلاً همه ی بخش ها در اغلب ِ امور از جمله پرداخت حقوق ِ بازنشستگان و بیمه شدگان مشکل ِ نقدینگی دارند، به نوعی به آنهایی که عدم ِ دریافت ِ یارانه را تبلیغ می نمودند، دهان کجی و حرکات ِ شنیع ِ انگشتان شد! به قول ِ معروف، رُطب خورده کی منع ِ رُطب کند؟ و البته در این باره و این موضوع باید گفت درخت ِ رُطب از جا درآورده کی منع ِ چنین عمل ِ حیرت انگیزی کند؟! باور بفرمایید ما همچنان انگشت ِ حیرت می مَکیم (!) که چرا هر دوره ای که می گذرد، دولتها به جای ِ خدمتگزاری، پاچه پاره تر می شوند؟! یعنی دارند کاری می کنند که بگوییم صد رحمت به میزان ِ روی ِ آن سفر کرده ی ِ زیبا!


3- شدیداً از تو می پُرسند! (مینی)


کدام گزینه را می پسندید؟!


الف) یارانه بگیرید.

ب) یارانه نگیرید.

پ) یارانه بگیرید و به بقیه بگویید نگیرند!

ت) یارانه نگیرید و دلتان بسوزد که چرا همیشه جو می گیرید!

ث) یارانه بگیرید و عذاب ِ وجدان هم؛ اما کم کم عادت کنید!

ج) یارانه بگیرید و نگیرید! یعنی در هر حال انگار نگرفتید! (چاه زندگیتان با این چیزها پُر نمی شود)

چ) یارانه بگیرید: شما دولت را خرس و یارانه را مو و ثبت ِ نام را یک نبرد می دانید!

ح) یارانه!

خ) حالا یارُم بیا! یارانه اُم بیا!

د) یاری اندر کس نمی بینم، یارانه ام چه شد؟!

ذ) ای یار ای یار ای یار! (2 بار!) یارانه ام رو نگه دار!

ر) رَد کُن بیاد!


4) 150 میلیونی!

   آیت الله سبحانی فرموده اند: «جمع آوری ِ وسایل ِ جلوگیری از بارداری وظیفه ی ِ شرعی است.» ما ضمن ِ همدردی با همسر یا همسران ِ ایشان، اعلام می داریم که باید این رشته (رشته ی ِ کاندوم شناسی و مشتقات!) در دانشگاه نیز تدریس گردد تا افراد ِ وظیفه شناس بتوانند به موقع از دیوار ِ منزل ِ ملت بالا رفته و سر ِ بزنگاه، از خیلی اتفاقات و حرکات که مُنجر به عدم ِ بارداری ِ زوجه می گردد، جلوگیری نمایند! شایان ِ ذکر است که وجود ِ 50 واحد ِ عَملی ِ برای ِ این رشته واقعاً لازم و مفید خواهد بود!


کوچک نوشت ِ امروز:
رویای ِ باران دارم؛ 
چون گلی چیده در لیوان ِ آب،
خوابی فراموش شده در ذهن،
و مرگی که شرمنده است

از شکار ِ دیشب...


پی نوشت:

   حرفها را گفتم!

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
   1       2       3       4       5       ...       103    >>